Ryt domowy

Ryt ofiary domowej

Ryt ofiarny jest zazwyczaj spełniany przez kapłanów (żerców) podczas gromadnej uroczystości. Czasem chcemy go jednak dopełnić samodzielnie, nie czekając na najbliższe święto: zwracając się z ważną prośbą, doznawszy osobliwej przychylności ze strony Bogów, czy podczas uroczystości rodzinnej. Dla takich i innych okoliczności, kiedy chcemy samodzielnie złożyć Bogom czy Przodkom ofiarę, powstał ryt domowy, prezentowany już w książeczce Droga do Bogów - Wejście na ścieżkę słowiańskiej duchowości.

Przygotowanie duchowe

Dobre przygotowanie do obrzędu stanowi post, którego przykładem jest bardzo podstawowy, wykluczający z diety mięso, słodycze, alkohol. Jego zasadnym uzupełnieniem, jest medytacja. Najprostsza może przybrać formę regularnej modlitwy, wypowiadanej w głębokim skupieniu. Ważne by odciąć się od zabiegania i krzątaniny, przejść do działania w czasie świętym, w którym nawiązujemy z Nimi kontakt.

Oczyszczenie

Podstawowymi środkami, które służą nam do rytualnych oczyszczeń są dym z ziół (np. bylica zwyczajna, dziurawiec) oraz woda. Bezpośrednio przed przystąpieniem do sprawy należy oczyścić siebie, miejsce obrzędu oraz przygotowane rzeczy: poprzez okadzenie dymem i skropienie wodą.

Oddanie czci Bogom

Ta część stanowi serce przedstawianego rytu i obejmuje następujące kroki: rozpalenie Ognia, modlitwę i ofiarę. Oczywiście, w większości miejskich domów nie rozpalimy pełnego Ognia ofiarnego, który poniósłby nasze dary. Jako domowego zamiennika można użyć świecy (najlepiej naturalnej, woskowej), zaś po rozpaleniu normalnie powitać Ogień słowami: „Witaj nam Gościu w czerwonym płaszczu! Ogieńku Święty, Skarbicku Boży, nie dajże nam się nigdy zubożyć!” oraz trzykrotnym: „Pozdrowiony niech będzie Święty Ogień!” i podaną wcześniej modlitwą do Ognia. Uzupełnić ją można prośbą o poniesienie ofiary do konkretnego Bóstwa i/lub Przodków, ku którym się zwracamy.

W większości przypadków ofiara nie będzie mogła przyjąć swojej właściwej postaci: daru złożonego w płomienie. Z pomocą przychodzą nam wzorce przechowane w folklorze. Kobiety ze wsi przychodziły pod święte obrazy, rozłamując upieczony na tę okazję chleb – tak by dobywająca się z niego para omywała ów obraz. W naszym przypadku również możemy przygotować chleb, lub inne danie ofiarne, którego parę skierujemy na płomień świecy, bądź też na nasz domowy posążek Bóstwa.

Świąteczny posiłek

Naturalnym przedłużeniem obrzędu ofiarnego jest biesiada w obecności Świętego Ognia. Ta chwila daje się lepiej niż dobrze urzeczywistnić w warunkach domowych, kiedy przy wspólnym stole zasiądą biorący udział we wcześniejszej ofierze domownicy.